„Dzień dobry, Pawilonie!” – skrót przemówienia Edyty Kozak z otwarcia Pawilonu Tańca i Innych Sztuk Performatywych 6 stycznia
2026r.
Z radością dołączamy do grona osób świętujących otwarcie Pawilonu Tańca i Innych Sztuk Performatywnych.
Edyta Kozak, występując w imieniu środowiska tanecznego, przypomniała, jak długa i kręta była droga do tego momentu. Przez dekady taniec w Warszawie doświadczał wzlotów i trudnych zakrętów, a marzenie
o własnej przestrzeni wydawało się raz bliżej, raz dalej.
„Kiedy usłyszałam, że tym razem to naprawdę się wydarzy, miałam umiarkowany entuzjazm. A jednak – wydarzyło się” – mówiła.
Dziś Pawilon Tańca jest wspólnym dziełem całego ekosystemu: artystów, organizatorów, instytucji i wszystkich, którzy przez lata podtrzymywali ogień – aż zapłonął neon TANIEC. To przełomowy moment: taniec staje się częścią oficjalnego obiegu, zyskuje miejsce, które będzie gościć, inspirować i prowokować.
Kozak podkreśliła jednak, że taniec ma wiele twarzy i nie wszystko zmieści się w jednym budynku. „Warszawskie środowisko jest żywe, różnorodne i nienasycone — i to jego siła. Pawilon ma być jednym z pulsujących punktów na tej mapie, a nie jej granicą”.
Na koniec skierowała życzenia do zespołu prowadzącego Pawilon: „aby to miejsce żyło, tańczyło, zmieniało miasto i ludzi, a neon TANIEC przypominał, że tu grawitacja i konwenanse działają inaczej”.
„Mamy co świętować. Oto jest – nasz Pawilon Tańca„.
Fot. Pat Mic dla Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych
