cu8-2009

8. Międzynarodowy Festiwal Tańca Współczesnego Ciało/Umysł

odbędzie się pod hasłem życie w tańc/u. Życie rozumiane jako wkład doświadczenia osobistego tancerzy i choreografów w spektakle oraz życie jako silna energia będąca impulsem do tańca i przenikająca tę dziedzinę sztuki. Wiele prac porusza wątki autobiograficzne artystów, także w szerszym kontekście poszukiwań tożsamości – osobistej, artystycznej, społecznej, narodowej. Wielokulturowy zespół brytyjskiego choreografa Akrama Khana eksploruje temat poszukiwania wspólnego języka komunikacji w świecie wymieszania kultur i tradycji. Kwestie dyskryminacji społecznej i postrzegania odmienności porusza Steven Cohen, artysta o skomplikowanej tożsamości – białoskóry obywatel RPA, a przy tym żyd i gej. Szwajcarski zespół Linga bez próby wartościowania opowiada o determinacji zachowań przez społeczne standardy. Problematyka życia w sztuce, na granicy między prawdą a sztucznością odgrywa ważną rolę w spektaklu zespołu Alias. Oona Project obnaża rozmiar ludzkiej determinacji, by znaleźć akceptację w oczach innych. Edyta Kozak i Marysia Stokłosa silnie manifestują kobiecy punkt widzenia. Kozak stawia pytania o granice obecności w tańcu prywatnej sfery życia twórcy, a Stokłosa poszukuje ruchu w obszarach przypisywanych prawej półkuli mózgu, kojarzonej z emocjami, intuicją i wrażliwością. Laurance Yadi i Nicolas Cantillon z zespołu 7273 przedstawiają w tańcu wzloty i upadki swojego związku (prywatnego i scenicznego), czerpiąc inspirację z baletów romantycznych. Życie w tańcu rozumiane jako energia stanowi temat premiery polskiego zespołu Koncentrat – tam artyści skupiają się na momencie aktywacji wstrzymanej energii. Robyn Orlin z RPA, poruszając wątki różnic kulturowo-społecznych, uruchamia radosną energię płynącą ze wspólnego przeżywania.

Cztery prace pochodzą z najnowszej listy TOP20 ogłoszonej przez network Aerowaves, promujący młodych europejskich choreografów. Keren Levi i Ugo Dehaes penetrują dynamikę i energię relacji pomiędzy płciami. Club Fisk z humorem prezentuje wpływ zmiany kontekstu na rozumienie treści. Busy Rocks analizuje ciało jako grę mięśni i bawi się umieszczaniem go w zaskakujących zestawieniach, a Iraqis Bodies przekształca cielesną pamięć o przemocy w taniec pełen osobistych emocji wplecionych w bieżącą sytuację polityczną.

Zapraszamy na wspólne życie w tańc/u podczas 8. Festiwalu C/U!